ببار بارون! ببار! اما مراقب پل‌ها و خانه‌ها و راه‌های آسیب پذیرمان باش! / باران، رحمت یا نقمت مسئله این است
تیتر امروز:باران سیل‌آسای دهم تیرماه در مازندران یک غافلگیری بزرگ بود. به ویژه برای کشاورزان مازندرانی.
یک غافلگیری برای آنها که تابستان را دست کم گرفته بودند و باران را همراه صمیمی و دوست داشتنی پاییز و زمستان می‌دانستند.
اما نه! خاصیت باران غافلگیری است و چه خوب می‌شود که همگی برای این سورپرایز محبوب و خواستنی آماده باشیم.

متاسفانه بارش شدید باران در اواخر اسفندماه سال گذشته و اوایل بهار امسال از جنس غافلگیری بد بود اما نه به این معنا که باران به دو دسته خوب و بد تقسیم می‌شود بلکه این امر به میزان آمادگی ما برای جذب و ذخیره‌سازی آب و البته خراب نشدن آوار سیل بر سر مردم بی‌نوا بستگی دارد و متاسفانه ما در باران‌های شدید اواخر اسفندماه و اوایل بهار بازنده اصلی میدان بوده‌ایم...!

و حالا بار دیگر بارش‌هایی سیل‌آسا در تابستان ما را به این زودی به یاد روزهای ناخوش احوالی سیل سال گذشته و ابتدای امسال انداخته است در حالی که درب همچنان روی همان پاشنه می‌چرخد و ما هنوز از آسیب‌ها و خسارات سیلاب‌های شدید اخیر فارغ نشده‌ایم‌.

اکنون مدیرکل مدیریت بحران استانداری از آماده‌باش نیروهای بحران مازندران برای حفظ سردهنه های رودخانه های آسیب دیده از سیل اخیر استان خبر می‌دهد.

علی اصغر احمدی، با بیان اینکه در سیلاب روزهای پایانی ۹۷ و ابتدای امسال ۵۶۰ سردهنه زراعی مازندران تخریب شده و یا آسیب دیدند گفت: با توجه به اینکه آن زمان فصل کشت برنج بود و برای اینکه کشاورزان مشکلی در تأمین آب نداشته باشند سردهنه ها با مصالح رودخانه‌ای ترمیم شدند و تا ۱۵ اردیبهشت برای آبگیری مورد استفاده قرار گرفتند.
مدیر کل بحران مازندران اضافه کرد: پرآب شدن رودخانه‌ها می‌تواند باعث شود این سردهنه ها دوباره دچار خسارت و آسیب شوند به همین منظور می‌بایست آمادگی لازم برای وقوع حوادث احتمالی را داشته باشیم.
وی گفت: پس از اخطار روز گذشته هواشناسی مازندران مبنی پرآب شدن رودخانه‌ها طی ۲ روز آینده تمرکز حضور نیروها و تجهیزات ستاد مدیریت بحران استان بر روی سردهنه های زراعی است تا در صورت بروز حادثه‌ای به سرعت اقدامات لازم برای کنترل و مهار آب صورت بگیرد.

از قدیم هم گفته‌اند: باران، رحمت الهی است و عجیب اینجاست که این رحمت الهی سالهاست به دلیل عدم به روز بودن زیرساختها و فراهم نبودن بسترهای لازم برای جذب و جمع‌آوری آب باران مدتهاست به نقمت برای ایرانیان به ویژه مازندرانی‌ها با داشتن بیشترین میزان بارش‌ها در طول سال تبدیل شده است و این در حالی ست که در همین اثنا از تشنگی شدید زمین‌های شالیزاری و باغی و زراعی شرق استان خبر می‌رسد و این یعنی باران باید ببارد و نمی‌توان به خاطر عدم‌ آمادگی‌های لازم برای ذخیره‌سازی مناسب آن در پشت سدها و عدم بهره‌گیری درست از سیستم آبخیزداری که بهترین نوع جمع‌آوری آب در مناطق مرطوب و معتدل همچون مازندران است آرزو کنیم که باران نبارد!!!

پس فقط می‌توانیم آرزو کنیم که باران ببارد اما مراقب پل‌ها و خانه‌ها وراه‌ها و... آسیب‌پذیرمان هم باشد.