امروز: ۳۱ خرداد ۱۳۹۷ -
کد خبر: ۸۰۸۷۰
تاریخ انتشار: ۱۲ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۲:۰۰
مغضوب دو جناح، دولت آبادی نماد خردورزان جامعه
روزگار سختی است و این سختی بر هیچ کس پوشیده نیست، اما نباید جامعه را به سوی مطلق گرایی سوق دهیم، نگرش نخ نمایی که دیگران یا با ما هستند یا برما و در مقابلمان این روزها الفاظ نا پسندی را برای بزرگ مرد ادبیات ایران به کار برده اند و این همان ضعفی است که ما نسل ها در کردارمان داریم و از شکست هایمان درسی نمی گیریم.


تیتر امروز/ اینکه هنرمندان، ورزشکاران و چهره‌های برجسته و محبوب میان مردم موضع سیاسی داشته ‌باشند و نسبت به رویدادهای سیاسی و اجتماعی کشورشان بی‌تفاوت نباشند حتما اتفاق مبارکی است. هرچند در مورد میزان درگیری و مشغله‌های اینچنینی برای یک هنرمند می‌توان به بحث نشست اما کلیت این موضع‌داشتن و اعلام ‌نظر ابدا چیز بدی نیست اما اینکه گمان کنیم مواضع سرشناس‌ترین هنرمندان هم در یک رویداد سیاسی به طور مشخص انتخابات تاثیر آنچنانی دارد لااقل در این نزدیک یک دهه نشان از ارزیابی غلط، عجولانه و البته شبکه‌اجتماعی زده ما در نگاه به سیاست دارد. نمونه بارزش را هم در انتخابات گذشته دیده ایم و همچنان بحث بر سر این موضوع داغ است.

اما ورود هنرمندان به وادی سیاست برای خود قواعدی دارد که حالا چهره های هنری چگونه قواعد بازی را رعایت می کنند چیزیست که بین مردم قضاوت می شود. هنرمندان سرشناسی همچون محمدرضا شجریان، پرویز پرستویی و محمود دولت آبادی از جمله سرشناس ترین ها در این وادی می باشند. شجریان و دولت آبادی در رژیم گذشه نیز فعالیت های سیاسی در کنار هنر داشتند و حتی دولت آبادی زندان ساواک را نیز تجربه کرده .

این خوب است که هنرمندان سعی می کنند صدای مردم باشند و درد های انان را منعکس کنند اما چیزی که مهم است وجه هنری انان است نه سیاست، لذا باید بیاموزیم که برای ما بهتر است وجه هنری این افراد ملاک باشد و آنها را با هنرشان بشناسیم.

می خواهیم در مورد دولت آبادی حرف بزنیم، هنرمندی که آثارش به بیش از 15 زبان زنده دنیا ترجمه شده است و از این حیص او کم نظیر است. او بر خلاف عقیده بسیاری از هنرمندان که ضیافت افطاری رئیس جمهور را تحریم کردند این کار را نکرد و به مراسم افطاری ریاست جمهوری رفت.

حال عده ای که موافقان صددرصدی تحریم این مراسم به دلایل مختلف بودند او را سرزنش می کنند و القابی ناروا را به این هنرمند ملی نسبت می دهند. حتی بعضی کانال های اپوزیسیون  خارجی نیز مردم را در این راستا تحریک می کنند.

استدلال تمام کسانی که به میهمانی رئیس جمهور نرفته اند قابل درک است و در همین سایت در این رابطه مطالبی تحریر شده است، ما نیز همچو بسیاری مخالف چنین برنامه بی ثمری بوده ایم اما آیا باید امثال معتمد آریا و دولت آبادی را بابت حضورشان سرزنش کنیم و ان ها را از ملت دلسرد کنیم ؟

نرفتن بسیاری از هنرمندان به ضیافت افطار ریئس جمهور پیام های بسیاری برای روحانی داشت همانگونه که رفتن تعدادی از انها نیز حامل پیام بوده که امیدواریم رئیس جمهور درک کرده باشد. اما چرا در این بین رفتاری داشته باشیم که دولت آبادی بشود مغضوب دو طرف ؟

از آن سمت شریعتمداری در کیهان به ناسزا بگیرتش و از این سمت ما او را به باد سرزنش بگیریم، اینگونه نابترین هنرمندانی که مواضع نزدیکی به ما دارند را با دستان خودمان به آغوش کسانی میفرستیم که منافع ما برایشان مهم نیست.

روزگار سختی است و این سختی بر هیچ کس پوشیده نیست، اما نباید جامعه را به سوی مطلق گرایی سوق دهیم، نگرش نخ نمایی که دیگران یا با ما هستند یا برما و در مقابلمان این روزها الفاظ نا پسندی را برای بزرگ مرد ادبیات ایران به کار برده اند و این همان ضعفی است که ما نسل ها در کردارمان داریم و از شکست هایمان درسی نمی گیریم.

محمود دولت آبادی را از انچه نوشته و آنگونه که زیسته است بشناسید، او بی شک برای طلب چیزی به آن ضیافت نرفته است که اگر چیزی برای خود می خواست عمری تلخ کامی هزار ممنوعیت و سانسور را تحمل نمی کرد، عمری دشنام ها و تهمت های جریان های مقابل را به جان نمی خرید، شاید رفته است تا نمادی از ما باشد، نمادی از وقار که با وجود همه سختی ها استواریم و منتظر.

او با وقار همیشگی نشسته است و نماد جمع خردورزان این جامعه است، استوار و حذف نشدنی هرچند با دلی پر ز خون.

دوستان، با کوچکترین رخداد بزرگانمان را به طعنه نگیریم.




نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
کافه الدورادو
تنیس داخلی
تولید کنند انواع رنگ های صنعتی، ساختمانی و اتومبیلی
تلگرام تیترامروز داخلی
قصر باران داخلی
دست های مهربان داخلی
اینستاگرام داخلی
تولید کنند انواع رنگ های صنعتی، ساختمانی و اتومبیلی
شهروند خبرنگار داخلی
عصر ساري داخلي
تعرفه داخلي تبليغات
مازند اسپرت