امروز: ۲۶ مهر ۱۳۹۷ -
کد خبر: ۷۴۹۳۹
۲۲ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۰:۵۴
یادداشت یک فعال اجتماعی در خصوص ویرانی نساجی
بعضی از معترضان امروز در خصوص انتقال مجسمه 3چهارساله نخ ریس،دیروز در زمان تخریب سوله های مستحکم. با قدمت حدودأ 60 ساله نساجی طبرستان(شماره 2) که هویت شهر و نان سفره کارگران در حقیقت آن سوله ها به انضمام تجهیزاتش و شهدای کارگر بوده اند نه این مجسمه تازه تولد یافته ، کجا بوده اند؟/ به یاد داشته باشیم فرزندان شایسته ملت ایران در وزارت دفاع ،سپاه پاسداران،هوافضا،پدافند هوایی پهپاد آمریکایی را مهندسی معکوس و بازساخت کردند پس نوسازی نساجی ایران اگر اراده حاکم شود در چشم برهم زدنی انجام می شود.
تیترامروز/ عبدالله شهمیر شورمستی: ((برادر،خواهر ما هم در قبال ویرانی نساجی طبرستانِ(قائم شهر)،سمنان و ایران متهم هستیم./بعضی از معترضان امروز در خصوص انتقال مجسمه 3چهارساله نخ ریس،دیروز در زمان تخریب سوله های مستحکم. با قدمت حدودأ 60 ساله نساجی طبرستان(شماره 2) که هویت شهر و نان سفره کارگران در حقیقت آن سوله ها به انضمام تجهیزاتش و شهدای کارگر بوده اند  نه این مجسمه تازه تولد یافته ، کجا بوده اند؟/ به یاد داشته باشیم فرزندان شایسته ملت ایران در وزارت دفاع ،سپاه پاسداران،هوافضا،پدافند هوایی پهپاد آمریکایی را مهندسی معکوس و بازساخت کردند پس نوسازی نساجی ایران اگر اراده حاکم شود در چشم برهم زدنی انجام می شود))
کمی پیش تراز غروب آفتاب نوستالژی صنعت خیابان ساری قائم شهر نوشتم
از چرایی خریداری همراهان دیروز نساجی شماره 1 و منتقد شد آنان در امروز نوشتم
نام خیابان ساری 5100 متری  را به تعبیرخودم (با احتساب نساجی 1و 2، کنف بافی، گونی بافی، کنسروسازی ، سایپا شمال )صنعتی ترین خیابان جهان نام نهادم
بسیار از نساجی شماره 2 و 3 گفتم و گفتیم
شاید در زمان بهره برداری 3 کارخانه نساجی 1و2و 3 درسالهای 1309و1336و1356 کسی از آینده اینچنینی آنها خبری نداشت.
حال صحبت از مجسمه است،مجسمه ای تازه تولد یافته آنهم نصب شده بعد از ویرانی و تخریب نساجی،همان محسمه ای که ما خواهان انتقالش و رونمایی به وقت تولید و شکوفایی مجدد در نساجی 1 و 3 بوده ایم که از نساجی شماره 2 جز حسرت چیزی نمانده  تا این انتقال مجسمه ویرانی ها را به رخ ما نکشد
اما دیگر
شیون بعد از مردن را نمی خواهم
دستگیری و دلنوازی زمان زیستن را می خواهم
مرثیه سرایی بعد از ویرانی نساجی را نمی خواهم
حمایت ملی زمان حیات کارخانه را می خواستم
دیگر گریه ناشی از حربه های ((بغضأ)) سیاسی. ،انتخاباتی ،تسویه حسابهای جناحی بر سر مزار نساجی طبرستان، نوحه سرایی برای مجسمه نخ ریس  که حتی نواهای بعضی از سرایندگان اشک سوزان و جانکاه که شاید تا دیروز (بعضی)حتی از وجود چنین مجسمه ای خبر نداشتند و امروز طومار می نویسند را نمی خواهم
مرا عزم برای نجات نساجی شماره (1) و شماره (3 ) و اعتلای شرکت نیمه جان سایپا شمال که با وعده های سربفلک کشیده در قلمرو گونی بافی ، دایر گردید اما حیف که در قد و قواره اسمش ظاهر نشد ، آرزوست
دیگر از گریه و زاری بیزار و خسته ام
پس طلب کنیم زنده شدن صنعت قائم شهر را
طلب کنیم پویایی نساجی 1 و 3 و کنسرو سازی و شرکت سایپا خزر و کارخانجات شهرک های صنعتی شورمست،بشل ،قائم شهر و... را
آنگاه(بعد از نجات صنعت نساجی و...) مجسمه نخ ریس مادر را بر سر در شهر بعنوان نماد و هویت شهر نصب کنیم و جشنی واقعی برپا نماییم
بواسطه سکونتم در روبروی ملک تهی از کارخانه نساجی شماره 2 و دلبستگی به آن می نویسم ؛ ما مردم محله شماره 2 را بیش از این با رؤیت مجسمه ای که نمی دانم چرا شهردار وقت و شورای قبلی بعد از اضمحلال و ویرانی نساجی طبرستان بر ورودیش نصب کردند ؟! حسرت زده نکنید
ما را با رؤیت این مجسمه بیش از این مُکدر نکنید
بجای بازی با جملات در فضای مجازی
که نسخه پیچی مجازی راحت است و عمل در واقعیت سخت،
به فکر نجات صنعت نساجی باشیم نه مرثیه سرایی برای مجسمه
شاید بواسطه اینکه منزلم روبروی نساجی شماره 2 و گونی بافی بوده و هست
روزهای خوش آنرا دیده ام
روزهای آبادانی آنرادیده ام
روزهای بیماری آنرادیده ام
روزهای ویرانی آنرا دیده ام
فریادهای عده ای(گاهأ شوهایی) در ایام منتهی به انتخاباتهای مجلس و شورا  را دیده ام و شنیده ام
دیگر آموختم کدام فریاد برای کارگر نساجی و صنعت و تولید است
کدام فریاد برای مصلحت و عوام فریبی است.خاموشی بسیاری از آن فریادهای مصلحتی که دستاویز تبلیغات بوده را بعد از انتخابات موصوف دیده ام
اتفاقا بسیاری از فریادها و پیگیری ها ی حقیقی را بعد از آن هم دیده ام
بدون شک اهالی و ساکنین محله شماره 2 قائم شهر و منطقه گونی بافی این شهر،که همسایگان و شاهدان بی واسطه و راویان امانتدار صنعت نساجی از ظهور تا سقوط این صنعت هستند، از دیدن ویرانه های گونی بافی و نساجی شماره 2 که هر روز چندین بار در جلوی دیده گان متظاهر است ، از هر مدعی انتقال  مجسمه مادر نخ ریس و از هر شهروند دیگری بیشتر زجر کشیده اند.
این مجسمه ما را به یاد ویرانی و دهها سوال که بانیانش را در ذهن محاکمه می کنیم و در واقعیت شاید قدرت مچ اندازی نداشته باشیم تداعی می کند.
پس ما را با طرح مجسمه آذرده خاطر نکنید
که هویت شهر تولید بوده نه مجسمه بعد از خاموشی تولید
بعضی ازمعترضان  هویت انتقال مجسمه که امروز دست به قلم شده اند و شاید تا یادداشت غروب نوستالژی صنعتی خیابان ساری صنعتی ترین خیابان دیروز جهان که به رشته تحریر در آوردم
حتی نمی دانستند 3 چهارسال پیش چنین مجسمه ای نصب شده
آیا می دانند اصلی ترین علل نابودی این نساجی،آن نساجی،نساجی ها،تولید ، بعضی از صنایع و...
علاوه بر ناکارآمدی((بعضی وارد کند ؟
(( آری ما هم  متهم هستیم ))
به یاد ضرب المثل اصیل مازنی افتادم
که مشهور  است :
((اسب با بار بورده
دِنبالِ کَشی باربَند گِردنه
اسب با بارش رفت
عده ای
دنبال کمربند بار و طنابش می گردند ))
فریاد وانفسا می بایست
در زمان شروع ویرانی نساجی سرداده می شد تا مسئولین وقت را به خروش نجات صنعت وادار می کرد
فریاد اعتراص می بایست در حین اضمحلال سرداده می شد تا راهی برای عبور از بحران یافت می شد
شیون بعد از مرگ را چه فایده
نساجی طبرستان(شماره 2) مرد
نساجی پاکریس سمنان مرد
اواخر. دولت آیت ا.. هاشمی و در دولتهای آقایان  خاتمی و احمدی نژاد و روحانی هم مرحم و ملحمی برایش نیافتند
((شهردار و شورای فعلی را در خصوص مرگ نساجی طبرستان اتهامی وارد نیست ، برای نساجی شماره 3 انتظار است))
برادر، خواهر،هم وطن بیایید آستین همت بالا زنیم با عزم ملی باقیمانده صنعت نساجی نظیر شماره (1)و شماره (3) و ...را نجات دهیم
خدای نخواسته عقده گشایی های احتمالی  جناحی ،گروهی، باندی و انتخاباتی را در فرایند نجات نساجی دخالت ندهیم.
باشد
از))مدیران مرتبط،بی توجهی مسئولین دست اندرکار بعضی از دولتها که نه راست، نه چپ، نه اصلاح ،نه اصول ،نه اعتدال موفق به نجات آن و ارائه نسخه شفا بخش نشدند ،چه کسانی بودند؟
بی تعارف می گویم
بعضی از مادران و خواهران من و شما بوده اند
که در آن روزگاران چادر کرپ ژاپنی ،شرمن، پیراهن ژورژت ،کتانی چینی، لی ترک ،حتی گاها تاناکارا،حتی بعضأ جانماز خارجی و....را ترجیح دادند بر منسوجات و مصنوعات داخلی
امروز بعضی از مدعیان و معترضان چرایی انتقال مجسمه با سند و مدرک
با ذکر رفرنس بگویند در چند روزنامه، هفته نامه ،سایت خبری ، همایش ، و ...از هویت نساجی جهت سراپا شدن آن از مسئولین و دولتمردان و نمایندگان و دست اندرکاران مطالبه گری کردند؟
بگویند قبل از فرمایش مقام معظم رهبری در خصوص حمایت از کالای وطنی و اقتصاد مقاومتی،حتی بعد از بیانات و رهنمودهای راه گشای رهبری چند تحلیل، سخنرانی،یادداشت ومتن نوشته اند و گفته اند؟
بعضی از مدعیان اعتراص به شورا و شهردار در خصوص انتقال مجسمه نخ ریس 3 چهارساله (نه 60 ساله هم سن نساجی شماره 2 ) نه متولد 1309 هم سن شماره یک ،نه 40 ساله هم سن نساجی شماره 3 ، نه ، بلکه مجسمه احتمالا ساخت 1392 یعنی حدودأ 4 ساله، بگویند امروز که با اتج بات و در اینستاگرام که شاید پسر 13 ساله ام، هم بتواند در این فضاها بنویسد
بگویند دیروز که لودرها و کمپرسورها و بیل های مکانیکی خشت خشت کارخانه را فرو می ریختند که رها شدن هر خشت از سالنهای قدیمی حتی سالنهای 7 هشت ساله جوراب بافی ، که صدای افتادنش موج انفجاری در گوش ما بود و خنجری در قلب ما و تیری در چشمان ما ، بعضی از عزیزان آنروز و دیروز آیا عُزلت اختیار کرده بودند ؟آیا سکوت اختیار کرده بودند ؟ چطور فرو ریختن آن سوله های حدودأ 60ساله یا کمتر بیشتر که با شهدایش هویت این شهر و نان سفره هزاران نفر بوده را ندیده اند؟
تا ضمن رعایت امنیت و وحدت و قانون ، مطالبه گری کنند ، بارعایت قانون بر اساس حقوق شهروندی و بر مبنای تعهد و رسالت با رعایت حرمتها بگویند و بنویسند ، پس کجا بودید؟
راستی زمان انتقال دستگاهها را از نساجی شماره 2 می دانید چه دورانی بوده آیا سخن و متنی داشته اید؟
آیا تاکنون پیشنهادی سازنده و علمی که ناشی از مطالعات و مشورت با صاحب نظران باشد برای نجات بقایای نساجی 1و3 و صنعت قائم شهر و سوادکوه، داده. اید یا داده ایم یا فقط نقدونقد ؟
بگویند کالاهای لوازم خانگی انتخابی مادران و همسران ایشان و مادران و همسران ما داخلی است یا خارجی؟
راستی آیا لباسهای ترک و جین و...
کت شلوارهای ایتالیایی و...
پوشیده اند و پوشیده ایم؟
اگر چنین است انگشت اتهام را به کدامین سو نشانه رفته ایم ؟!
بسوی توصیه کنندگان احتمالی در انتصابات اعم از ((آندسته از))وزرا و نمایندگان ، فرمانداران ،متنفذین، روحانیون ،دانشگاهیان ،حزبیون و...که به خود اجازه غیرمعمول  در عزل و نصب در صنعت تخصصی را می دهند یا داده اند؟
بسوی دلالان بزرگ جنس های خارجی؟
بسوی تجار لباسها و پارچه های وارداتی؟
بسوی مدیران ناکارآمد که همگام با دنیای پرشتابان تغییرات حرکت نکردند ؟
بسوی دولتمردانی که مدیران ضعیف بر نساجی گماردند؟
بسوی نمایندگانی که از حق نظارت به خوبی استفاده نکردند؟
بسوی کسانیکه بعد از خریداری دستگاهها به بهانه گمرک و....از دستگاهها فک پلمپ نکردند؟
بسوی سرمایه گذارانی که وفای بعهد نکردند؟
بسوی متقاضیان مناقصه و مزایده کارخانه؟
بسوی کسانیکه با ابتدایی ترین واژه های نوسازی ، تکنولوزی،بهره وری،تولید و...بیگانه بودند؟
بسوی منادیانی که آمار کاهش قاچاق کالا با نمودار رنگارنگ داده اند اما...؟
بسوی کسانیکه ناآگاهانه در بعضی از انتخابات ها دعوای نساجی راه انداختند چون هر واقعیت و حقیقتی در غبارهیجان انتخابات گم می شود؟
بسوی کسانیکه متعهد، متخصص، توانمند ، خلاق و نوگرا نبوده اند اما مسئولیت پذیرفتند ؟
بسوی صداو سیما،رسانه،مطبوعات ، منبری ها،معلمان ، پدران، استادان دانشگاه و...که موفق به فرهنگ سازی خدمت بی منت و ارجح دانستن تولیدداخل بر خارج و کیفیت ، نشده اند ؟
بسوی متولیان حمل و نقل مواد اولیه و محصولات نساجی ؟
بسوی کشاورزان گرگان و بهشهر و...که دست از پنبه کاری کشیدند ؟
بسوی تجار هندی و خارجی مواد اولیه نساجی ؟
بسوی وزیر صنعت،مدیر ایمیدرو،مدیر گسترش و بسوی مدیرکل نساجی وزارت صنعت و بسوی مدیر بانک عامل که در نوسازی تکنولوژی  و ذائقه سنجی مشتری و نیاز سنجی و تامین اعتبار  و  ...کوتاهی کردند؟
بسوی وزارت خارجه و وزارت تجارت که بازاریابی جهانی نکردند؟
بسوی چه کسی انگشت اتهام را هدف گیریم؟
چرا از خویشتن غافل می شویم ؟
آری برادر ما هم متهم هستیم
پدر،مادر،برادر،خواهر من و شما هم مقصر هستند
براستی اگر من و تو و ما ، خریدار منسوجات وارداتی یا قاچاق ترک و چین و ژاپن و....نبودیم
آیا هیچ قدرت و دلال و تراست و کارتر و کمپانی می توانست منسوجات را از))مدیران مرتبط،بی توجهی مسئولین دست اندرکار بعضی از دولتها که نه راست، نه چپ، نه اصلاح ،نه اصول ،نه اعتدال موفق به نجات آن و ارائه نسخه شفا بخش نشدند ،چه کسانی بودند؟
بی تعارف می گویم
بعضی از مادران و خواهران من و شما بوده اند
که در آن روزگاران چادر کرپ ژاپنی ،شرمن، پیراهن ژورژت ،کتانی چینی، لی ترک ، گاهأتاناکارا،حتی بعضأ جانماز خارجی و....را ترجیح دادند بر منسوجات و مصنوعات داخلی
امروز ، بعضی از مدعیان و معترضان چرایی انتقال مجسمه با سندومدرک
با ذکر رفرنس بگویند؛درچند روزنامه، هفته نامه ،سایت خبری،همایش ، و ...از هویت نساجی جهت سراپاشدن آن از مسئولین و دولتمردان و نمایندگان و دست اندرکاران مطالبه گری کردند؟
بگویند قبل از فرمایش مقام معظم رهبری در خصوص حمایت از کالای وطنی و اقتصاد مقاومتی،حتی بعد از بیانات و رهنمودهای راه گشای رهبری چند تحلیل، سخنرانی،یادداشت ومتن نوشته اند و گفته اند؟
بعضی از مدعیان اعتراص به شورا و شهردار در خصوص انتقال مجسمه نخ ریس 3 چهارساله (نه 60 ساله نه 87ساله نه 40 ساله که هم سن با کارخانجات سه گانه 1و2و3 باشد ) بلکه مجسمه ای با قدمت حدودأ 4 ساله متولد  آن سالهای استقرار کارخانجات نبوده بلکه احتمالا ساخت 1392 یا حداقل نصب شده در حدود این سالها، بگویند امروز که با اتج بات و در اینستاگرام که شاید پسر 13 ساله ام هم بتواند در این فضاها بنویسد
بگویند دیروز که لودرها و کمپرسورها و بیل های مکانیکی خشت خشت کارخانه را فرو می ریختند که رها شدن هر خشت از سالنهای قدیمی حتی سالنهای 7 هشت ساله جوراب بافی ، که صدای افتادنش موج انفجاری در گوش ما بود و خنجری در قلب ما و تیری در چشمان ما ،بعضی از عزیزان آنروز و دیروز آیا عُزلت اختیار کرده بودند ؟آیا سکوت اختیار کرده بودند ؟ چطور فرو ریختن آن سوله های حدودأ 60 ساله یا کمتر بیشتر که درواقع شهدا و آن کارخانه هویت این شهر و نان سفره هزاران نفر بوده را ندیده اند تا ضمن رعایت امنیت و وحدت و قانون، مطالبه گری کنند ،بارعایت قانون بر اساس حقوق شهروندی و بر مبنای تعهد و رسالت با رعایت حرمتها بگویند و بنویسند ، پس کجا بودید ؟
آیا بعضی از معترضان مجسمه 4 ساله زمان تخلیه وانتقال دستگاهها از نساجی شماره 2 هم اعتراض و انتقاد مصلحت آمیز در چارچوب قانون داشته اند ؟
بعضی از این خوبان ،بگویند کالاهای لوازم خانگی انتخابی مادران و همسران ایشان و مادران و همسران ما داخلی است یا خارجی؟
راستی آیا لباسهای ترک و جین و...
کت شلوارهای ایتالیایی و...
پوشیده اند و پوشیده ایم؟
اگر چنین است انگشت اتهام را به کدامین سو نشانه رفته ایم ؟!
بسوی توصیه کنندگان احتمالی در انتصابات اعم از ((آندسته از))وزرا و نمایندگان ، فرمانداران ،متنفذین، روحانیون ،دانشگاهیان ،حزبیون و...که به خود اجازه غیرمعمول  در عزل و نصب در صنعت تخصصی را می دهند یا داده اند؟
بسوی بعضی از دست اندرکارانی که با واژه های نوسازی،تکنولوژی،تولید،بهره وری،سوددهی،و...بیگانه بوده اند ؟
بسوی دلالان بزرگ جنس های خارجی؟
بسوی تجار لباسها و پارچه های وارداتی؟
بسوی مدیران ناکارآمد که همگام با دنیای پرشتابان تغییرات حرکت نکردند ؟
بسوی دولتمردانی که مدیران ضعیف بر نساجی گماردند؟
بسوی نمایندگانی که از حق نظارت به خوبی استفاده نکردند؟
بسوی کسانیکه بعد از خریداری دستگاهها به بهانه گمرک و....از دستگاهها فک پلمپ نکردند؟
بسوی سرمایه گذارانی که وفای بعهد نکردند ؟
بسوی متقاضیان مناقصه و مزایده کارخانه ؟
بسوی منادیانی که آمار کاهش قاچاق کالا با نمودار رنگارنگ داده اند اما...؟
بسوی کسانیکه ناآگاهانه در بعضی از انتخابات ها دعوای نساجی راه انداختند چون هر واقعیت و حقیقتی در غبارهیجان انتخابات گم می شود؟
بسوی کسانیکه متعهد، متخصص، توانمند،خلاق و نوگرا نبوده اند اما مسئولیت پذیرفتند؟
بسوی صداو سیما،رسانه،مطبوعات، منبری ها،معلمان،پدران،استادان دانشگاه و...که موفق به فرهنگ سازی برای خدمت بی منت و ارجح دانستن تولیدداخل بر خارج و لحاظ کردن کیفیت و....نشده اند؟
بسوی متولیان حمل و نقل مواد اولیه و محصولات نساجی ؟
بسوی کشاورزان گرگان و بهشهر و...که دست از پنبه کاری کشیدند ؟
بسوی متصدیان گمرک؟
بسوی تجار هندی و خارجی مواد اولیه نساجی؟
بسوی رقبای زیرک خارجی که بخشی از بازار ایران راتسخیر کردند؟
بسوی وزیر صنعت،مدیر ایمیدرو،مدیر گسترش و بسوی مدیرکل نساجی وزارت صنعت و بسوی مدیر بانک عامل که در نوسازی تکنولوژی  و ذائقه سنجی مشتری و نیاز سنجی و تامین اعتبار  و  ...کوتاهی کردند؟
بسوی وزارت خارجه و وزارت تجارت که بازاریابی جهانی نکردند؟
بسوی چه کسی انگشت اتهام را هدف گیریم؟
چرا از خویشتن غافل می شویم ؟
آری برادر ما هم متهم هستیم
پدر،مادر،برادر،خواهرِ من و شما هم مقصر هستند
براستی اگر من و تو و ما ، خریدار منسوجات وارداتی یا قاچاق ترک و چین و ژاپن و....نبودیم
آیا هیچ قدرت و دلال و تراست و کارتر و کمپانی می توانست منسوجات را وارد کند؟
(( آری ما هم  متهم هستیم ))
به یاد ضرب المثل اصیل مازنی افتادم
که مشهور  است :
((اسب با بار بورده
دِنبالِ کَشی باربَند گِردنه
اسب با بارش رفت
عده ای
دنبال کمربند بار و طنابش می گردند ))
فریاد وانفسا می بایست
در زمان شروع ویرانی نساجی سرداده می شد تا مسئولین وقت را به خروش نجات صنعت وادار می کرد
فریاد اعتراص می بایست در حین اضمحلال سرداده می شد تا راهی برای عبور از بحران یافت می شد
شیون بعد از مرگ را چه فایده
نساجی طبرستان(شماره 2) مرد
نساجی پاکریس سمنان مرد
اواخر. دولت آیت ا.. هاشمی و در دولتهای آقایان  خاتمی و احمدی نژاد و روحانی هم مرحم و ملحمی برایش نیافتند
((شهردار و شورای فعلی را در خصوص مرگ نساجی طبرستان اتهامی وارد نیست ، نجات نساجی شماره 1 از ایشان طلب است))
برادر، خواهر، هم وطن بیایید آستین همت بالا زنیم با عزم ملی باقیمانده صنعت نساجی نظیر شماره (1)و شماره (3) و ...را نجات دهیم
خدای نخواسته عقده گشایی های احتمالی  جناحی و گروهی و باندی و انتخاباتی را در فرایند نجات نساجی دخالت ندهیم.
باشد که با همت دولتمردان،مردم،مسئولین، شورا،شهردار ،دست اندرکاران صنعت،نمایندگان ،و...شاهد درمان صنعت نساجی باشیم
آنگاه با افتخار مجسمه نخ ریس را بر سر در ورودی شهر نصب کنیم و مجسمه هایی را بر درب نساجی 1 و 3 هم نظاره گر باشیم.
 در این راه از بذر یأس و حباب امید شعاری ،و خدای نخواسته  از نقاب نفاق و شعارهای رنگین کمانی بدون بیس مطالعاتی، پرهیز کنیم
به یاد بیاوریم دانشمندان جهادگر در مرکزعلمی پژوهشی رویان چه جوانه های امیدی را به بارنشاندند
به یاد بیاوریم فرزندان ملت در وزارت دفاع و سپاه و پدافند، پهپادآمریکایی را با مهندسی معکوس،بازساخت کردند و به دانش بومی مزین نمودند
به یاد بیاوریم دانشمتدان متعهد برای امور درمانی پزشکی هسته ای و انرژی هسته ای ، راکتور و سانترفیوژ و ... ساختند
فرزندان قائمشهر،سوادکوه ،مازندران، ایران از همان نسل خواستن توانستن است،هستند.پس صنعت و نساجی را هم می توانند نجات دهند
نجات و ارتقائ صنعت قائم شهر و سوادکوه و ایران را مطالبه ملی بدانیم
اول قدم را از خود برای حمایت از تولید داخلی شروع کنیم
با حفظ وحدت هم مطالبه گر باشیم هم مشوق دست اندرکاران باشیم
هم مطالبه گر ، قوت و ضعف را باهم ببینیم
یادداشت فوق به هیچ عنوان نافی احساسات پاک بسیاری از عزیزان که در خصوص نساجی و محسمه و...مطالب و بیاناتی ارائه دادند نیست و( استعمال واژه بعضی و گاهأ کاربرد دارد)بلکه هشداری به تمامی ماست که با وحدت از تولید داخلی و نجات صنعت نساجی حمایت کنیم و اصل را رها نکنیم به فرع متوسل نشویم ، از نساجی شماره 1 و 3 بیمار که امید به شفا و درمان دارد غافل نشویم و به مجسمه پناه نبریم ، بدون شک بسیاری از مطالب از سر تعصب و محبت به صنعت شهر است و البته شاید محدود مطالبی هم در پی....
مطمئن باشیم با نسخه اقتصاد مقاومتی ،تعامل عزتمندانه با دنیا، اعتماد به متخصصین و سرمایه گذاران. و صنعتگران داخلی، با شیوه مدیریت علمی ،با همراهی مردم ، شورا ، شهردار ، مدیران و مسئولان مرتبط و البته مطالبه گری متطقی ، نقادی سازنده ، پیشنهادات کارشناسانه ، خریداری اجناس و منسوجات وطنی و...شاهد سراپا شدن صنعت نساجی و...باشیم

عبدالله(علی)شهمیرشورمستی 
مطالب مرتبط
نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
زندان مخوف برای خلاف سنگین‌ها / تصاویر نیمی از مجسمه‌های سر معروف شیلی، زیر زمین بوده است +عکس تصاویر دیدنی از حیات وحش تانزانیا واکنش تند محمدرضا گلزار به یک خبر جنجالی عکس روز نشنال جئوگرافیک؛ جواهرات زیر آب ۴۰۰ کشته در زلزله و سونامی اندونزی جرعه‌نوشی آهو در عکس روز نشنال جئوگرافیک عکس روز نشنال جئوگرافیک؛ در میان بامبو
فیلم/ صحنه های سانسور شده بازی ایران_اسپانیا فیلم/ زیباترین گل های جام جهانی تا این لحظه امیرعباس کچلیک: ماهی ۵۰ میلیون درآمد دارم اشک ها و لبخندهای فینال لیگ قهرمانان عمل جراحی بهداد سلیمی با موفقیت انجام گرفت+ویدیو مراسم حرکت میلیونی عاشقان حرم اباعبدالله الحسین(ع) + فیلم همایش شیرخوارگان حسینی + فیلم قافله سالار داره میاد خدا کنه برگرده + فیلم نوحه خوانی سردار همدانی در ظهر عاشورا + فیلم