امروز: ۲۸ مهر ۱۳۹۶ -
کد خبر: ۶۶۳۳۲
تاریخ انتشار: ۱۲ مهر ۱۳۹۶ - ۱۱:۳۷
نیک بنگریم ترمیناتور اخلاق سیاسی منفعت طلبی نیست بلکه هویت سیال برخی سیاسیون در بستر فقدان قوانین متقن حزبیست و این همان حلقه ی مفقوده ایست که زمینه ساز بروز و ظهور نسل جدیدی از سیاسیون به نام "دوزیستان سیاسی" می باشد .
سرویس سیاسی تیتر امروز؛ صاحب شریفی ؛ دیرگاهیست در ادبیات سیاسی ما عباراتی نظیر "منفعت طلبی" چونان نقل و نبات دهان به دهان میچرخد و برخی عزیزان که دستی بر آتش دارند و کم و بیش قلمی نیز میزنند با این دستاویز به هر شخص یا احیانا طیفی که باب میلشان نباشد می تازند !
آیا منفعت طلبی در احزاب موضوعیت دارد و اساسا با این موضوع چگونه باید برخورد نمود!؟
بگذارید به اتفاق نگاهی به برخی تعاریف بیندازیم :
حزب چیست ؟
"حزب" در اصطلاح عبارت است از گردهمایی پایدار گروهی از مردم كه دارای عقاید مشترك و تشكیلات منظمند و با پشتیبانی یکدیگر برای به دست آوردن قدرت سیاسی از راه‌های قانونی تلاش می‌كنند.بنابراین چهار شرط اساسی برای حزب برشمرده شده است:
-وجود تشكیلات پایدار مركزی،
-وجود شعبه‌هایی كه با مركز پیوند و ارتباط داشته باشند،
-پشتیبانی و عضوگیری ازمردم،
-كوشش برای دست یافتن به قدرت سیاسی .
همانطور که ملاحظه میفرمایید کوشش جهت دستیابی به قدرت سیاسی در ذات فعالیت حزبی نهفته شده است لاجرم تعبیر منفعت طلبی در این وادی نامانوس وخام می نماید.
باید بپذیریم که نه طبیعت انسان مدرن و نه چارچوب فعالیتهای حزبی کار صرفا برای رضای مردم را بر نمیتابد .کیست در این دوره و زمانه که بخواهد از وقت و زندگی خود برای مردم هزینه کرده و خود به دعای خیر ایشان بسنده کند و لاغیر !؟
پرواضح است که با ورود به ماجرا از این منظر رسیدن به جایگاهها و مناصب سیاسی نه تنها مذموم نیست بلکه امریست کاملا بدیهی و البته عقلانی.

پس اشکال کار کجاست ؟
چرا ما وفعالین سیاسی ما در استان که اگر بایکایک ایشان از نزدیک گفتگو کنیم بالاتفاق بر مقدمه ی فوق صحه میگذاریم اما درنتیجه به اختلاف برمیخوریم ؟!
به نظر میرسد آسیب را میبایست در جای دیگری جستجو کرد
در مقوله ای با عنوان "اخلاق سیاسی".
سیاست به عنوان علم یا فن چگونگی کسب قدرت و سازوکارهای توزیع آن البته مستقل از علم اخلاق است، اما این استقلال، سیاست و سیاستمدار را در مقامی مصون از نقد اخلاقی نمی‌نشاند.
این مبحث ظریفیست ,عباس عبدی در این باب مثال جالبی دارد  :
"اگر كسي پيدا شود كه بخواهد كار خير انجام دهد و جنس بخرد و بدون سود بفروشد، ممكن است كارش به لحاظ فردي اخلاقي تلقي شود، اما اين كار خلاف اقتصاد است چون اين فرد ورشكسته مي‌شود و اقتصاد نابود مي‌شود. فرد در اقتصاد حتما بايد به فكر سود باشد و با اين كار به كل اقتصاد كمك مي‌كند البته به شرط اينكه رانت و انحصار در اقتصاد نباشد. در سياست نيز مساله اصلي اين است كه سياستمدار براي وظايف و نتايجي انتخاب شده است و اگر نتواند آن نتايج را محقق كند، اين سياستمدار شكست خورده است و كارش به لحاظ اخلاق سياسي قابل توجيه نيست. اين بدان معنا نيست كه سياستمدار مجاز به انجام هر كاري است، اين در مرتبه بعدي است. اما مساله اين است كه نتيجه‌گرايي بايد رويكرد اصلي يك سياستمدار باشد."

اما
کیمیایی که نتیجه گرایی را مهار میکند و به اصطلاح اخلاقی مینماید "قانون"است
و این همان کلید حل معماست.
آنچه که سبب یاس بسیاری از فعالین سیاسی در ادوار مختلف گذشته چه پیش و چه پس از انتخابات گردید فقدان قوانین "موجز ,کارآمد و دارای ضمانت کافی" حزبیست .
در فضایی که اساسنامه های قدرتمند حزبی نتوانند سیاسیون را مهار کنند نسیمهای "زر و زور و تزویر" موثرتر از همیشه ,آن منفعت گرایی عاقلانه را بدل به پدیده ای شوم و نازیبا مینمایند که جز پلشتی و فساد ثمره ی دیگری برای اجتماع به دنبال نخواهد داشت و دقیقا به همین خاطر است که جمعی از "مدعیان اصلاح طلبی" با اسامی و القاب پرطمطراقی نظیر "پدر اصلاح طلبان استان "و "شیخ اصلاح طلبان استان " و چه و چه و چه که جملگی در ستاد دکتر روحانی فعال بودند به ناگاه علم حمایت از یک" اصولگرای پرحاشیه " را برای تکیه بر مسند استانداری مازندران برمیدارند و اینچنین فاتحه ی اخلاق سیاسی را میخوانند !

نیک بنگریم ترمیناتور اخلاق سیاسی منفعت طلبی نیست بلکه هویت سیال برخی سیاسیون در بستر فقدان قوانین متقن حزبیست و این همان حلقه ی مفقوده ایست که زمینه ساز بروز و ظهور نسل جدیدی از سیاسیون به نام "دوزیستان سیاسی" می باشد .


مطالب مرتبط
نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
تولید کنند انواع رنگ های صنعتی، ساختمانی و اتومبیلی
تولید کنند انواع رنگ های صنعتی، ساختمانی و اتومبیلی
شهروند خبرنگار داخلی
عصر ساري داخلي
تعرفه داخلي تبليغات
پيامكي داخل
تلگرام صفحات داخلي
مازند اسپرت