امروز: ۰۸ خرداد ۱۳۹۶ -
کد خبر: ۴۶۹۱۶
تاریخ انتشار: ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۴
به گزارش تیتر امروز٬
ماجرا از آخرین روزهای مرداد1393شروع شد، زمانی که شهر رامسر پذیرای 74مهمان از 9 کشور عضو اکو گردید تا این‌بار ایران از دریچه دیگری یعنی"تشکیل قطب‌های گردشگری سلامت برای گردشگران خارجی در سراسر کشور"به دنیا نشان داده شود و مازندران به عنوان نخستین پرچم‌دار این ایده انتخاب شد.

رویکرد اولین کنفرانس گردشگری سلامت کشورهای عضو اکو، که نام بین‌المللی را هم با خود به یدک می‌کشید تدوین سیاست‌هایی بود که استان مازندران را از لحاظ خدمات پزشکی و گردشگری به سمت منطقه گردشگری سلامت سوق دهد اما با گذشت سال‌ها از این کنفرانس می‌بینیم از حرف تا عمل در این حوزه راه بسیاری است و چالش‌هایی متعددی برسر راه این موضوع مطرح است، چالش‌ها و ضعف‌هایی که بخشی از آن در گفتارهای مهمانان خارجی این کنفرانس به وضوح مشخص بود و برخی دیگر را کارشناسان گردشگری کشور مطرح کردند.

هزارتوی گردشگری سلامت در مازندران

درست است که استان مازندران با وجود چشمه‌های آب گرم چون رامسر، لاویج نور، لاریجان، آب اسک، رینه و... مناطق اقامتی، استخرها و حوضچه‌های مخصوص دارای پتانسیل‌های ویژه گردشگری سلامت است و به‌علاوه ماسه درمانی، لجن درمانی، ییلاقات خوش آب و هوا جز مناطق نمونه گردشگری مازندران به حساب می‌آید که به صورت سنتی هر ساله گردشگران زیادی را به خود جلب می‌کند اما توسعه زیرساخت‌ها برای گردشگری سلامت، درمان و پزشکی در استان اندک است.

باید گفت امروزه مفهوم گردشگری سلامت بسیار ارتقا یافته‌تر از آن چیزی است که در گذشته‌ها و به صورت سنتی مطرح بوده است.

امروزه گردشگران با انگیزه خاص، برنامه‌ریزی دقیق و شناخت کامل از مکان مورد نظر پا در ره سفر می‌گذارند و دیگر دیدن ناشناخته‌ها بر ایشان بی‌معنی است با این حساب این سوال مطرح است که مسئولان استان مازندران بخصوص مدیران امر گردشگری چقدر به این موضوع اندیشیده‌اند و تا چه اندازه برای ورود این گردشگران برنامه‌ریزی کرده‌اند که امروز طالب تبدیل شدن به قطب گردشگری سلامت در میان کشورهای عضو اکو هستند.

نیاز گردشگران، تدابیر مسئولان

اقلیم مساعد، داشتن طبیعت بکر، وجود چشمه‌های آب گرم با آن خواص مجزه آسا و پتانسیل‌های بالقوه دیگر به مازندران این امکان را داده است تا تمام ظرفیت‌های خود را در قالب گردشگری سلامت به جهان عرضه کند اما در این میان نقش مسئولیت‌های مدبرانه و برطرف کردن ضعف‌های پیش روی این صنعت در استان را نباید نادیده گرفت.

اگر استان مازندران مدعی جذب گردشگران، آن‌هم در نوع پیشرفته و تخصصی آن چون گردشگری سلامت شده است این به این معنا نیست که مسئولان امر تنها به جاذبه‌هایی چون کوه، جنگل و دریا اکتفا کنند بلکه این یعنی دولت با همکاری مسئولین حوزه گردشگری و سایر متولیان امر باید در افق توسعه‌ای حداکثر میان مدت تمام تلاش خود را برای مدیریت استفاده از این مواهب طبیعی در جهت توسعه هرچه بیشتر گردشگری سلامت و ارائه خدمات بروز به گردشگران انجام دهد، همچنین به غیر از امکانات طبیعی در بحث گردشگری سلامت، امروزه پزشکی و پزشکان ایرانی در دنیا حرفی برای گفتن دارند، به همین دلیل امکاناتی چون بیمارستان‌های تخصصی، ظرفیت‌های پزشکی در استان، خدمات و امکانات در این حوزه و دسترسی‌های اینترنتی از هرجای دنیا به این مراکز باید مورد توجه مسئولان قرار گیرد و زمینه‌های مناسب برای توسعه و بسط بیشتر آن‌ها فراهم گردد.

روند ورود گردشگران

گردشگرانی که با هدف رفع بیماری، درمان و گذراندن دوران نقاهت بیماری وارد کشور می‌شوند باید به راحتی ویزای ایران را دریافت کنند، برای رسیدن به قطب گردشگری سلامت باید درهای کشور را راحت تر برروی گردشگران، بخصوص گردشگرانی که از کشورهای همسایه به قصد درمان وارد کشورمان می‌شوند گشود زیرا که ایران به دلیل بیمارستان‌های خلوت، پزشکان متخصص و ماهر و ارزان بودن هزینه‌های درمان بیشتر مورد توجه گردشگران منطقه است.

توسعه زیرساخت‌های گردشگری

متاسفانه سهم مازندران با وجود چشمه‌های جوشان آب درمانی، جنگل‌های هیرکانی، طبیعت بکر، دریا و.. در بخش گردشگری سلامت در کشور بسیار ناچیز است و راه بسیاری تا رسیدن به رقبایی چون هند، روسیه، ترکیه، اردن و مالزی دارد.

کمبود و گاها نبود زیرساخت‌های مناسب، ترافیک‌های سنگین جاده‌های شمال در تعطیلات و نبود سرمایه‌گذارانی که بتوانند در کنار فعالیت‌های اقتصادی و کسب درآمد مازندران را به قطب گردشگری تبدیل کنند از مهمترین مشکلات و معضلاتی است که این استان در بخش گردشگری بخصوص حوزه گردشگری سلامت با آن دست و پنجه نرم می‌کند و تا این موانع از پیش رو برداشته نشود، رسیدن به قطب گردشگری سلامت امری دشوار و بعضا محال به نظر می‌رسد.

حفاظت از منابع طبیعی در گرو گردشگری سلامت

این روزها با هر تعطیلاتی، منابع طبیعی شمال کشور یک قدم به پرتگاه نابودی نزدیک می‌شود.

با ورود حجم گردشگران که به قصد تفریح و رهایی از دنیای ماشینی راهی جاده شمال می‌شوند و عدم استفاده صحیح از مواهب طبیعی توسط این گردشگران هر روز حفاظت از منابع طبیعی استان به دغدغه‌ای بغرنج تبدیل می‌گردد، شاید تنها راه حل جلوگیری از این امر تغییر روندگردشگری طبیعت به سمت و سوی گردشگری سلامت باشد.

بر این اساس با توجه به بنیه ذاتی استان، نوع اقلیم و توانایی آن می‌توان بدون هیچ خسارت در حوزه محیط زیست و از بین رفتن طبیعت، هم درآمدزایی بالایی از این امر بدست آورد و هم از نابودی منابع طبیعی جلوگیری کرد و درعین حال با یک تیر دو نشان را هدف گرفت یعنی طبیعت و جاذبه‌ها را با درمان درهم آمیخت و به خورد گردشگران داد، اما راه رسیدن به چنین رویه‌ای چندان هم ساده نیست، رسیدن به این شرایط نیازمند امکانات، توسعه زیرساخت‌ها، وجودسرمایه‌گذاران با ریسک بالا، حمایت‌های دولتی و از همه مهمتر فرهنگ‌سازی در جامع محلی است.


نویسنده: سارا ربیعی(کارشناس ارشد ارتباطات)

نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
مخابرات داخلی
شهروند خبرنگار داخلی
عصر ساري داخلي
تعرفه داخلي تبليغات
پيامكي داخل
تلگرام صفحات داخلي
مازند اسپرت