امروز: ۲۳ مهر ۱۳۹۸ -
کد خبر: ۱۱۲۲۲۶
۳۱ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۲:۵۸
تراژدی فرهنگی در دمای منفی 40 درجه
فرزندان مناطق محروم و حاشیه شهر گویا تافته‌ی جدا بافته از دنیای معاصرند، به ظاهر بعد از 4 دهه رفع بی‌عدالتی و فاصله طبقاتی همچنان در دهه 50 و 60 متوقف شده‌اند. آنان در دمای منفی 40 درجه می‌سوزند.
به گزارش تیتر امروز، رقیه نعلبندانی/ قصه تکراری مدارس حاشیه شهر و مناطق محروم بارها در اخبار، مجالس و محافل فرهنگی و اجتماعی مطرح شد و به گوش مردم رسید.

آنچه بیش از هر موضوعی زجرآور است بی توجهی مسئولانی بوده که با چنگ و دندان درصدد تثبیت جایگاه حقوقی خود هستند و مدام با شیوایی بلاغت شعار عدالت محوری به ویژه عدالت آموزشی را سر می‌دهند.

این روزها حال دانش آموزان حاشیه شهرها و مناطق محروم مازندران خوب نیست؛ چشم انتظار حامیانی هستند که بتوانند در عرصه فرهنگی از آنان حمایت کنند.

با فرا رسیدن ماه مهر، تب و تاب خرید لوازم التحریر به شوق مخاطبانش می افزاید از لباس فرم اتو کشیده تا کیف‌های رنگی که داخلش پر شده است از نوشت افزارهای فانتزی ...

اما در این بین دانش‌آموزانی هم هستند که هنوز دغدغه خرید کفش و کتابی دارند که بوی نویی بدهد!

فرزندان مناطق محروم و حاشیه شهر گویا تافته‌ی جدا بافته از دنیای معاصرند، به ظاهر بعد از 4 دهه رفع بی‌عدالتی و فاصله طبقاتی همچنان در دهه 50 و 60 متوقف شده‌اند.

هنوز روند زندگی پدران و مادران چهار دهه گذشته را در کنار همتایان خود تکرار می‌کنند، همچنان کفش‌های چند بار وصله زده‌ی دهن باز پوشینه پایشان است و از نایلون‌های رنگی به جای کیف استفاده می‌کنند.

دانش‌آموزانی که باید مسیر چند کیلومتری از خانه را بگذرانند تا به مدرسه یا مجتمعی برسند که سال‌هاست کسی حال این چهار دیواری‌ها را نپرسیده است! و ما همچنان شاهد ارائه گزارش‌ها مسئولان نوسازی مدارس مازندران از آمار چشمگیر مدارس فرسوده و غیر قابل استفاده یا به عبارتی مقاوم سازی نشده هستیم.

دانش‌آموزان حاشیه شهرها و مناطق محروم مازندران در زمان متوقف شده‌اند و در دمای منفی 40 درجه می‌سوزند.

فرزندانی از همین دیارعلویان که مدام پُز آرش کمان‌گیرش را می‌دهند در خیل بیش از 500 هزار دانش‌‌آموزی که امسال به مدرسه می‌روند گُم شده‌اند.

فرزندانی که نه نامی دارند و نه نشانی! مدام در برزخ بی‌هویتی دست و پا می‌زنند! طبق عادت روند زندگی تکراری را طی می‌کنند که در تقدیرشان رقم خورده است.

هر چند سال یکبار سر و کله عده‌ای در ردای مسئولی دلسوز در مناطق محروم و حاشیه شهر پیدا می‌شود و حرف‌های خوب می‌زنند، به ظاهر ناجی می‌شوند که فقط قصدشان ایجاد انقلابی در محرومیت زداییست؛ اما بعد از یک دوره کوتاه چند ماهه نه کسی سراغی از آنان می‌گیرد و نه زنده و مرده بودنشان برایشان فرق دارد.

ای کاش به جای هر چهار سال یک بار انتخابات ریاست جمهوری، مجلس و شورای شهر هر ساله انتخابات داشتیم و مردم شاهد حضور«زورو» یا «رابین هود»هایی می‌شدند که حداقل در فاصله کوتاه زمانی از آنان یاد می‌کردند.

محرومیت مازندران زیر برگ‌های سبزش پنهان شده است.

این استان در حین بهاری بودنش در خزانی از نامهربانی دست و پنجه نرم می‌کند و مردمانش پنجه در پنجه بی‌مهری روزگار می‌گذرانند.

اگر خیران نیک اندیش و موسسات خیریه نباشند معلوم نیست، خانواده‌های بدسرپرست و بی سرپرست آبروخواه که زیر پوشش هیچ دستگاه حمایتی نیستند چگونه باید امور بگذرانند و تکلیفشان در تامین مایحتاج زندگی در این وانفسای اقتصادی چگونه خواهد بود.

انتهای پیام/

نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
دیدنی‌های امروز؛ از توفان خسارت‌بار در ژاپن تا رکوردزنی دونده کنیایی دیدنی‌های امروز؛ از مراسم تشییع پیکر مراسم ویژه دختران مجرد برای پیدا کردن همسر دیدنی‌های امروز؛ از مرگ دیدنی‌های امروز؛ از جشنواره بالن در فرانسه تا حمله انتحاری کابل دیدنی‌های امروز؛ از هاکی بازی پوتین تا حواشی نخستین جمعه ماه رمضان دیدنی‌های امروز؛ از جارچی سلطنتی بریتانیا تا جوراب خاص وزیر خارجه آمریکا آیین گل‌غلتان نوزادان در امیریه
فیلم/ صحنه های سانسور شده بازی ایران_اسپانیا فیلم/ زیباترین گل های جام جهانی تا این لحظه امیرعباس کچلیک: ماهی ۵۰ میلیون درآمد دارم اشک ها و لبخندهای فینال لیگ قهرمانان عمل جراحی بهداد سلیمی با موفقیت انجام گرفت+ویدیو مراسم حرکت میلیونی عاشقان حرم اباعبدالله الحسین(ع) + فیلم همایش شیرخوارگان حسینی + فیلم قافله سالار داره میاد خدا کنه برگرده + فیلم نوحه خوانی سردار همدانی در ظهر عاشورا + فیلم