امروز: ۰۵ تير ۱۳۹۸ -
کد خبر: ۱۰۶۱۲۰
۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۰:۵۹
وضعیت ناوضعیتی که جامعه امروز ما در آن قرار گرفته است یک گمشده مهم دارد، این گمشده نامش آموزش است. متولیان آموزش و تربیت فرزندان ایران در این سال ها به چه مشغول بودند؟ حال وقت آن رسیده که از آن‌ها سوال کنیم در تمام این سال‌ها چرا از اهمیت آثار تاریخی و لزوم حفظ و نگهداری آن‌ها آموزشی درست در دستور کار قرار نگرفته؟


تیترامروز/ محمدرضا پوررمضان: تصویر گویا و به شدت تکراری می باشد، نوشتن یادگاری بر روی یک ابنیه تاریخی، اینبار بزرگتر، پررنگتر و پرحرارت تر از موارد گذشته، انگار هرچه زمان بیشتر به جلو حرکت می کند ما نیز همان اندازه به عقب بر می گردیم.

فردی روی یک اثر ماندگار تاریخی ماندگار از دوران ساسانیان ابراز عشق به محبوبش می کند، حال گویا اسپری‌های رنگ برای ابنیه های تاریخی این کشور حکم بمب را دارند.

با نگاه اول و دیدی سطحی بدون تردید همه نوک پیکان حمله را به سمت مردم و یا طبعاً به فرد مورد نظر می گیرم، با کلماتی همچون بی فرهنگ، کم شعور و نادان. اما آیا واقعا مقصر او یا هر فردی خاطی دیگری است؟

در تمام این سال ها رسم و منش ما این شده که یادگاری روی اماکن تاریخی بنویسیم یا حک کنیم، رسم ما گشته که نسبت به محیط زیست و تاریخ کشورمان بی تفاوت باشیم، علت العلل همه اینها چیست؟

وضعیت ناوضعیتی که جامعه امروز ما در آن قرار گرفته است یک گمشده مهم دارد، این گمشده نامش آموزش است. متولیان آموزش و تربیت فرزندان ایران در این سال ها به چه مشغول بودند؟ حال وقت آن رسیده که از آن‌ها سوال کنیم در تمام این سال‌ها چرا از اهمیت آثار تاریخی و لزوم حفظ و نگهداری آن‌ها آموزشی درست در دستور کار قرار نگرفته؟

بخش بسیار زیادی از ناهنجاری‌های فرهنگی در جامعه ما نشات گرفته از عدم آموزش به مردم است، آموزشی که باید از پایین‌ترین سطح شروع می‌شد و به کل جامعه نفوذ پیدا می کرد. علی‌رغم اینکه بسیاری از مردم معتقدند فرهنگ‌سازی باید از پایین به بالا انجام بگیرد اما صحیح این است که اتفاقا فرهنگ سازی باید از بالا به پایین شکل بگیرد. رفتار درست، توجه، مسئولیت‌پذیری و .... مواردی هستند که از بالاترین سطح یعنی حکومت و دولت باید اجرایی شود تا چنین روحیه ای در مردم شکل بگیرد.

منتها متاسفانه تمام توجهات به سمتی معطوف شده و از سمتی دیگر غافل شده‌ایم، همین غفلت اکنون بلای جان کشور شده و جامعه را بیمار کرده است.

بهتر است ناچارا واقعیت را بگوییم، واقعیت این است که سیاست های حاکم بر کشور ما رفتار نادرستی با ابنیه ها و آثار تاریخی دارد، برج باوند که سهل است بسیار مکان‌های با ارزش‌تری در حال نابودی می باشد و برای کسی هم مهم نیست، بسیاری از کشورهای دنیا با چیزی کمتر از اینها ارز گردشگری را وارد اقتصادشان می کنند.

در همین منطقه چه بسیار مکان های تاریخی با ارزشی که همینگونه نفس های آخرشان را می کشند، مانند کوچکترین کلیسای جهان که در همان حوالی قرار دارد. جالب است که اداره میراث فرهنگی حتی توانایی نصب یک تابلوی راهنما برای این برج را هم ندارد، هیچ تمهیداتی برای حفظ و نگهداری این بنا توسط میراث فرهنگی اتخاذ نشده آن وقت انتظار داریم مردم آموزش ندیده روی آن یادگاری ننویسند.

میراث فرهنگی آینه زندگی گذشتگان است و سیر حرکت انسان در طول تاریخ بشریت را بازگو می‌کند. بدون شک شناخت و حفظ هویت و روح فرهنگی مردمان هیچ سرزمینی بدون صیانت از میراث فرهنگی و آثار باقی مانده از قرون گذشته امکان‌پذیر نخواهد بود.

* کمی در خصوص این برج بیشتر بدانید:

این برج متعلق به اواخر دوره ساسانی است اما در دوره اسلامی بخصوص دوران زمامداری باوندیان بارها مورد مرمت و استفاده قرار گرفت اما این بنا در زلزله سال 1336 سوادکوه آسیب فراوانی بر آن وارد شد اما با کوشش پروفسور شروین باوند دوباره مرمت شده و از همین رو در محل به این نام معروف شده است.

در هنگام مرمت، اسکلت یک فرد نظامی و ابزار آلات جنگی پیدا شد که احتمال می‌رود اسکلت متعلق به دیدبان این برج بوده باشد.

برج باوند شبیه مهره رخ در شطرنج است و برج گنبد ورودی روستاهای زیبا و ییلاقی نظیر وندچال، اترگله، گرزین خیل مالی دره، وسیه سر، سنگ سرگ و زاهدسرا است.

ییلاقاتی که زادگاه بزرگان زیادی در تاریخ سوادکوه بودند و مردان و زنانی که به اصل و نسب ییلاقی بودنشان افتخار می‌کردند و همیشه سوادکوهی واقعی بودند.

برج دیدبانی باوند در ابتدای جاده منتهی به روستا وسیه‌سر و در کنار رودخانه کوچکی قرار گرفته است.

این برج بر روی صخره‌ای منفرد و با پلان 8 ضلعی ساخته شده که طول هر یک از اضلاع آن یک متر و 50 سانتی‌متر است.

بر روی برج کنگره‌هایی دیده می‌شود و در ورودی آن در جهت شمال و پنجره‌هایی جهت دیده بانی در جهات شرق و جنوب و غرب دارد.

مصالح آن در قسمت پایه، سنگ و ساروج و در قسمت بدنه، سنگ و سیمان است.

این اثر در تاریخ 25 اسفند 1383 با شمارهٔ ثبت 11533 به ‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
دیدنی‌های امروز؛ از هاکی بازی پوتین تا حواشی نخستین جمعه ماه رمضان دیدنی‌های امروز؛ از جارچی سلطنتی بریتانیا تا جوراب خاص وزیر خارجه آمریکا آیین گل‌غلتان نوزادان در امیریه تصاویر عجیب از ازدواج پادشاه تایلند! حرکات کششی و خمشی نماینده مجلس در صحن (تصاویر) چرا پاپ پای رهبران سودان جنوبی را بوسید؟ دیدنی‌های امروز؛ از آمادگی برای آتش‌بازی شب سال نو تا سونای در دل کوه هیجان در بزرگ‌ترین پیست اسکی ایران
فیلم/ صحنه های سانسور شده بازی ایران_اسپانیا فیلم/ زیباترین گل های جام جهانی تا این لحظه امیرعباس کچلیک: ماهی ۵۰ میلیون درآمد دارم اشک ها و لبخندهای فینال لیگ قهرمانان عمل جراحی بهداد سلیمی با موفقیت انجام گرفت+ویدیو مراسم حرکت میلیونی عاشقان حرم اباعبدالله الحسین(ع) + فیلم همایش شیرخوارگان حسینی + فیلم قافله سالار داره میاد خدا کنه برگرده + فیلم نوحه خوانی سردار همدانی در ظهر عاشورا + فیلم